Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Legnicy

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 listopada 2014 r.

Sąd Rejonowy w L. VII Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	SSR Renata Mierzwicka
Protokolant:	sekr. sądowy Edyta Sobecka

po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r.

na rozprawie

sprawy z powództwa C. O.

przeciwko (...) SA w S.

o zapłatę

1.  zasądza od strony pozwanej (...) SA w S. na rzecz powódki C. O. kwotę 8.000 zł (osiem tysięcy złotych) z odsetkami ustawowymi od dnia 26.10.2012 r. do dnia zapłaty;

2.  zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 2.067 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania;

3.  nakazuje stronie pozwanej, aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w L.) kwotę 767,97 zł tytułem nieuiszczonych w sprawie kosztów postępowania.

Sygn. akt VII C 3/13

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 03.01.2013 r. powódka C. O. wniosła o zasądzenie na jej rzecz od strony pozwanej (...) S.A. w S. tytułem zadośćuczynienia za uszczerbek na zdrowiu kwoty 8 000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 26.10.2012 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu podał, iż dnia 16.08.2012 r. miał miejsce wypadek samochodowy, którego sprawcą był kierujący pojazdem marki V. (...) o nr rej. (...) mąż powódki Z. O.. W skutek kolizji powódka doznała obrażeń ciała w postaci urazu głowy, kręgosłupa szyjnego, kręgosłupa piersiowego oraz otarcia przedramienia prawego. Urazy skutkowały stanem po urazie głowy, stanem po urazie kręgosłupa szyjnego oraz zespołem szyjno -barkowym. Ponadto powódka wskazała, iż obrażenia spowodowały negatywne zmiany i ograniczenia w życiu codziennym. Powódka po wypadku był zmuszony do zażywania leków, przebywania na zwolnieniu lekarskim, odbywania konsultacji neurologicznych. Ponadto wypadek miał negatywny wpływ na stan psychiczny poszkodowanej, ma ona do dnia dzisiejszego kłopoty ze snem, odczuwa lęk przed poruszaniem się samochodem. Wypadek spowodował, że powódka odczuwa nawracające zawroty głowy oraz dolegliwości odcinka szyjnego kręgosłupa, co utrudnia jej prace zawodową, gdyż kobieta odczuwa ból oraz zmęczenie przy wykonywaniu czynności w jednej pozycji.

W dniu 04.02.2014 r. pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. W uzasadnieniu podał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego powódce zostało wypłacone 4 000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Tym samym pozwany uznał swoją odpowiedzialność co do zasady, jednakże dochodzone roszczenie ponad wypłaconą sumę uważał za nieuzasadnione i nieadekwatne do doznanej krzywdy. Pozwany bowiem uwzględnił wszystkie okoliczności mające wpływ na rozmiar doznanej szkody przez powódkę. Ponadto pozwany podniósł, iż u poszkodowanej zdiagnozowano dyskopatię wielopoziomową, która miała istony wpływ na dolegliwości powypadkowe.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 16.08.2012 r. kierujący pojazdem marki V. (...) nr. rej (...) Z. O. spowodowała zdarzenie komunikacyjne w skutek nie udzielenia pierwszeństwa przejazdu i zderzył się czołowo z nadjeżdżającym prawidłowo pojazdem marki H. (...) nr rej (...). Sprawca zdarzenia jest mężem powódki, współwłaścicielem pojazdu V. (...) nr. rej (...). Z. O. był ubezpieczona w zakresie OC u strony pozwanej w dacie wypadku. (bezsporne).

W następstwie w/w zdarzenia powódka doznała urazu skrętnego kręgosłupa szyjnego z następstwem w postaci objawowego zespołu bólowego kręgosłupa szyjnego, urazu głowy bez następstw neurologicznych, urazu kręgosłupa piersiowego, otarcia naskórka prawego przedramienia. Wskazane obrażenia spowodowały powstanie trwałego uszczerbku na zdrowiu powódki w wysokości 6%. Ponadto u poszkodowanej stwierdzono zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego oraz zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa piersiowego nie będące wynikiem wypadku, a postępującego stanu chorobowego.

Po wypadku powódka przebywał na zwolnieniu lekarskim, poddała się rehabilitacji, leczeniu farmakologicznemu, korzystał ponadto z konsultacji neurologicznej oraz ortopedycznej. Bezpośrednio po wypadku odczuwany ból, będący skutkiem doznanych urazów, powodował on ograniczenia w wykonywaniu nawet prostych prac domowych. W obecnym czasie stan powódki jest dobry, odczuwane dolegliwości w postaci nawracającego bólu kręgosłupa są wynikiem zmian zwyrodnieniowych w obrębie kręgosłupa. Z uwagi na to schorzenie powrót powódki do pełnej sprawności nie jest możliwy.

Dowód:

- opinia biegłego z zakresu chirurgii ogólnej A. S. k. 55-56

- opinia biegłego z zakresu neurologii J. W. k.75-80

- opinia biegłego z zakresu ortopedii i traumatologii S. G.k.100-102

- opinia biegłego z zakresu ortopedii i traumatologii R. B.k.112-113

- zeznania powódki

- akta szkody WR20/7412/12/9840w tym dokumentacja medyczna

Strona pozwana (...)w S. wypłaciła powódce w toku postępowania likwidacyjnego szkodę łącznie kwotę 4 000 zł tytułem zadośćuczynienia,

Dowód:

- decyzja z dnia 10.09.2012 r. k. 29

- decyzja z dnia29.01.2013 k. 38

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości.

Bezsporne jest, że w dniu 16.08.2012 r. doszło do zdarzenia komunikacyjnego w wyniku którego powódka doznała obrażeń ciała. Sprawcą zdarzenia był mąż powódki Z. O., kierujący pojazdem V. (...) nr. rej (...). Nie było też sporne, że sprawca wypadku był ubezpieczony w zakresie OC u strony pozwanej, a ta wypłaciła już powódce z tytułu zadośćuczynienia kwotę 4 000 zł.

Zgodnie z treścią art. 445 § 1 k.c. w zw. z art. 444 k.c., w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Chodzi tu o krzywdę pojmowaną jako cierpienie fizyczne (ból i inne dolegliwości), cierpienia psychiczne, ujemne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała albo rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, niemożności uprawiania sportów, działalności naukowej, wyłączenia z normalnego życia itp. Zadośćuczynienie pieniężne ma na celu przede wszystkim złagodzenie tych cierpień. Obejmuje ono wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości. Ma więc ono charakter całościowy i powinno stanowić rekompensatę pieniężną za całą krzywdę doznaną przez poszkodowanego, mowa jest bowiem o „odpowiedniej sumie tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę” przyznawaną jednorazowo. Przepis ten nie reguluje natomiast pojęcia „odpowiedniej” sumy zadośćuczynienia i pozostawia ją uznaniu Sądu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że Sąd za punkt wyjścia uznał przede wszystkim ustalenie rzeczywistych następstw zdarzenia, jakiemu uległa powódka w oparciu o opinię występujących w sprawie biegłych, zeznania powódki oraz całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie. Od skali następstw zdarzenia bowiem zależy wysokość należnego zadośćuczynienia. W ocenie Sądu, przyznane dotąd powódce zadośćuczynienie jest rażąco niesprawiedliwe, gdyż zadośćuczynienie ma na celu przede wszystkim skompensować niewymierną z natury rzeczy szkodę niemajątkową. Ustalając wysokość należnego powódce zadośćuczynienia, Sąd brał pod uwagę szereg okoliczności związanych z następstwami uszkodzenia ciała, jakiego doznała powódka na skutek wypadku. Poszkodowana w wyniku zdarzenia doznała urazu skrętnego kręgosłupa szyjnego, urazu kręgosłupa piersiowego, urazu głowy oraz otarcia naskórka prawego przedramienia. Już sam charakter obrażeń, jakich doznała powódka, wiąże się z intensywnymi dolegliwościami bólowymi, koniecznością leczeniem oraz negatywnymi skutkami dla zdrowia, które mogą powstać w przyszłości. Po wypadku powódka była zmuszony do leczenia farmakologicznego, przebywania na zwolnieniu lekarskim, uczęszczania na rehabilitacją oraz korzystania z pomocy poradni neurologicznej oraz ortopedycznej. Okoliczności te niewątpliwie oddziaływały negatywnie nie tylko na samopoczucie fizyczne powódki, ale również i na stan psychiczne. Powódka po wypadku do dnia dzisiejszego odczuwa lęk przed jazdą samochodem. Ponadto poszkodowana w okresie po wypadku miała znaczne trudności ze snem, z wykonywaniem prac domowych, wszelkim czynnością bowiem towarzyszył ból, nadmierne zmęczenie oraz drętwienie kończyn. Mimo leczenia oraz przebytej rehabilitacji powódka okresowo wciąż odczuwa bóle kręgosłup, co niewątpliwie na wpływ na jej codzienne funkcjonowanie i komfort życia. Oceniając negatywny wpływ wypadku na życie powódki Sąd ma na uwadze, że dolegliwości powódki są wynikiem nie tylko urazów po zdarzeniu z sierpnia 2012 r., ale również wpływ na nie mają zdiagnozowane zwyrodnienia kręgosłupa.

Ustalając wysokość należnego powódce zadośćuczynienia, Sąd wziął pod uwagę nie tylko wysokość doznanego przez nią uszczerbku na zdrowiu, który biegli sądowi ustalili łącznie na 6 %, ale także rozmiar doznanych przez powódkę w związku z tym cierpień. Udział w wypadku, koniczność rehabilitacji, zażywania leków przeciwbólowych, utrzymujący się ból kręgosłupa, czasowe obniżenie sprawnością organizmu, problemy z wykonaniem codziennych, prostych obowiązków takich jak zrobienie zakupów wiązały się niewątpliwie dla powódki osoby dotychczas sprawnej z dużym dyskomfortem. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że w skutek wypadku powódka zmaga się z bólem, który istotnie wpłynął na jej życie. Poszkodowana miała problemy z wykonywaniem pracy zawodowej, albowiem ból uniemożliwiał jej wykonywanie powierzanych czynności w wymuszonej pozycji ciała.

Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, w sposób niebudzący wątpliwości świadczą o znacznym stopniu nasilenia negatywnych skutków, jakie wypadek wyrządził w życiu powódki szczególnie w sferze zdrowotnej. Wiarygodne, logiczne dla Sądu są twierdzenia powódki w tym zakresie, że urazowi kręgosłupa towarzyszył ból oraz że fakt ten utrudnił powódce wykonywanie czynności codziennych jak i zawodowych.

Wskazane wyżej okoliczności, w tym nie tylko wysokość doznanego przez powódkę uszczerbku na zdrowiu, lecz także rozmiar negatywnych skutków, jakie wypadek spowodował w jej życiu osobistym i zawodowym z uwzględnieniem zdiagnozowanych zwyrodnieniowych problemów z kręgosłupem, zdaniem Sądu, wypływają na wysokość należnego powódce zadośćuczynienia, które – w ocenie Sądu – powinno być ustalone na poziomie 8 000 zł o czym Sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku.

Powódce od zasądzonego świadczenia należą się również odsetki ustawowe. Zgodnie z art. 817 § 1 k.c. ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. W dniu 26.10.2012 roku strona pozwana odmówiła powódce przyznania oraz wypłaty odszkodowania ponad wypłaconą kwotę 4000 zł, uznając za zakończone postępowanie likwidacyjne. Dlatego też Sąd uznał, że uprawnione jest domaganie się zasądzenia odsetek ustawowych od dnia 26.10.2012 roku i od tego dnia pozwany pozostaje w opóźnieniu ze spełnieniem świadczenia.

O kosztach procesu w pkt II sentencji orzeczono mając na względzie art. 98 k.p.c. Pozwany jest stroną przegrywającą sprawę, a zatem jest zobowiązany na żądanie przeciwnika - powódki zwrócić jej koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Na ich wysokość składa się opłata od pozwu w kwocie 400 zł, opłata skarbowa za udzielone pełnomocnictwo w wysokości 17 zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 600zł, kwota 450 zł tytułem zaliczki za opiniujących w sprawie biegłych.

Mając nadto na uwadze art.113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd zasądził świadczenie na rzecz Skarbu Państwa jak w pkt III sentencji, uwzględniając iż pozwany jest strona przegrywającą sprawę.